|
مونولوگ های معروف ادبیات نمایشی به ایران می آید
جمعه ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ ساعت ۱۲:۵۷ محسن کاس نژاد، مترجم در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اعلام این خبر گفت: این کتاب، مشتمل بر۵۰ مونولوگ از ۵۰ نمایشنامه بزرگ جهان (بعد از نیمه دوم قرن ۱۹ تا به امروز) است که کریس سالت یکی از استادان برجسته تئاتر انگلستان آنها را گردآوری و تدوین کرده است.
وی افزود: "دستهای آلوده" از ژان پل سارتر،"آناتول" از آرتور شنیتسلر، "دون خوآن" از مک فریش، "دروغگوهای سفید پوست" از پیتر شیفر، "در انتظار گودو" از ساموئل بکت، "چشم اندازی از روی پل" از آرتور میلر ، "میمون پرمو" از یوجین اونیل از جمله نمایشنامه هایی هستند که مونولوگها از میان آنها انتخاب شده است. به گفته کاس نژاد، این کتاب، بیشتر جنبه آموزشی دارد و تمرینهایی را به بازیگران تئاتر پیشنهاد می کند. این مترجم عنوان کرد: "مجموعه مونولوگ های معروف ادبیات نمایشی" از مجموعه کتابهایی است که انتشارت بیدگل با سرپرستی علی اکبر علیزاد، مترجم و کارگردان تئاتر در دو بخش "تئاتر: نظریه و اجرا" و "مجموعه نمایشنامه ها" منتشر می کند. وی گفت: از مجموعه "تئاتر: نظریه و اجرا" تاکنون دو کتاب "رویکردهایی به نظریه و اجرا" و "۹ گفت وگو با روبرتوچولی" با ترجمه خسرو محمودی و از مجموعه نمایشنامه ها، کتاب "در انتظار گودو" اثر ساموئل بکت با ترجمه علیزاد منتشر شده است. همچنین کاس نژاد با همکاری آنتونی آرطونیان ترجمه کتاب "هاگاکوره؛ مرامنامه سامورایی" اثر یاماموتو تسونه تومو را از روی ترجمه انگلیسی آن به پایان رسانده است که در نوبت چاپ قرار دارد و به زودی روانه بازار کتاب می شود. این مترجم یادآور شد: این کتاب پیش از این در سال ۱۳۷۱ با عنوان "رسم و راه سامورایی : آیین نامه سلحشوران ژاپن (هاگاکوره) " توسط هاشم رجب زاده ترجمه شده و در موسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی به چاپ رسیده بود. وی اظهار داشت: "هاگاکوره؛ مرامنامه سامورایی" دومین ترجمه فارسی از این اثر کلاسیک ژاپنی است که توسط انتشارات اختران در دسترس خوانندگان فارسی زبان قرار خواهد گرفت. به گفته کاس نژاد، یاماموتو تسونه تومو (۱۶۵۹-۱۷۱۹) یک سامورایی اصیل بود که به سال ۱۷۰۰ میلادی فرق سر خود را به روش راهبان بودایی تراشید و در خانقاهی نزدیک قلعه "ساگا" در کیوشوی ژاپن گوشه عزلت گزید. وی از آن رو دست به چنین کاری زد که نتوانسته بود تا سرور و سالار خویش، نابشیما میتسوشیگه را پس از مرگ نیز همراهی کند. چرا که خودکشی کردن ملازمان و ساموراییان پس از مرگ استادشان که سنتی دیرین بود، در سال ۱۶۶۰ چه از سوی خود نابشیما، و چه از سوی حکومت وقت ممنوع اعلام شده بود. این مترجم در ادامه تصریح کرد: نکته بسیار شگفت انگیزی که در زندگی تسونه تومو هست این است که وی با آنکه یک سامورایی بود، اما در سرتاسر زندگی اش هرگز دست به شمشیر نبرد. اگرچه وی از دوران کودکی به شعر و ادبیات دلبستگی فراوان داشت، ولی امروز به جز "هاگاکوره" هیچ اثر ادبی دیگری از او به جای نمانده است. این کتاب نیز در واقع به قلم یک سامورایی جوان به نام تاشیرو تسوراموتو در طول هفت سال به نگارش درآمده و سربه سر، خاطراتی است که از زبان یاماموتو تسونتومو جاری شده است. وی در معرفی ویلیام اسکات ویلسن، مترجم انگلیسی هاگاکوره نیز گفت: ویلسن در سال ۱۹۴۴ در نشویل تنسی از ایالات متحده امریکا چشم به جهان گشود، وی مدرک کارشناسی علوم انسانی خود را از کالج "دارتموث" و مرکز مطالعات خارجی "مونتری" دریافت کرد و در دانشگاه Aichi Pefectural (در ناگویای ژاپن) به عنوان یک دانشجوی پژوهشی آزاد به کار پرداخت. سپس، مدرک کارشناسی ارشد علوم انسانی خود را - در مطالعات ادبی زبان ژاپنی- از دانشگاه واشینگتن دریافت کرد. او هاگاکوره را به شیوایی تمام از زبان ژاپنی به انگلیسی برگرداند، و از آن پس در سرتاسر دنیا به زبانهای گوناگون، و از جمله، زبان فارسی ترجمه شد. ترجمه "سرزمینهای گرگ و میش" نوشته جی ام کوتزی( نویسنده سبک پسا استعماری و برنده نوبل سال ۲۰۰۳) از دیگر آثار کاس نژاد است که پس از اخذ مجوز چاپ ارشاد از سوی انتشارات بیدگل منتشر خواهد شد. این مترجم درباره این کتاب گفت: رمان "سرزمینهای گرگ و میش" مشتمل بر دو داستان جداگانه است که از نظر درونمایه یکسان هستند. نویسنده در این رمان به نقد استعمارگری و مستعمره بودن می پردازد. او در این رمان نگاهی خاص به مفهوم استعمار دارد و تنها به نقد سیاستهای استعماری نمی پردازد بلکه بخشی از گناه مستعمره بودن را به گردن مردم کشورهای مستعمره می اندازد. کاس نژاد تصریح کرد: کوتزی از جمله نویسندگان سبک پسا استعماری است که درونمایه همه آثارش درباره استعمار و استعمارگری است. اجداد او که هلندی تبار و سفید پوست بودند به آفریقای جنوبی مهاجرت کردند، کوتزی در این کشور مستعمره متولد شد و از کودکی با مفهوم استعمار آشنا شد و وضعیت رقت بار مردم سیاه پوست آن کشور بر وجودش تاثیر عمیقی گذاشت. به طوری که در دوره نوجوانی نتوانست تحمل کند و این کشور را ترک کرد، اما هرگز مفهوم استعمار را فراموش نکرد. |